DaiMao ~Gii & Takumi forever~

Title:  The Naughty Prince of  Tennis  >> เนื้อย่างของไดจัง

Pairing: Dai x Mao (จริงๆนะ)

Author: kuruma

Author's note:  มันคือฟิกชั่น อิงความจริงบ้าง อะไรบ้าง อย่าซีเรียสนะคะ^^

Special thank : Uriel , PiTChi , p.k.a.

 ++++++++++++++

++++++++++++++   

" นี่..เห็นคนที่มาออดิชั่นเป็น เทสึกะคนนั้นไหม? .. เก่งมากเลยเนอะ ฉันว่าคนนี้ต้องได้แน่ๆเลย "  

เสียงของสต๊าฟสาวๆในงานออดิชั่นนักแสดงละครเพลงที่มีสร้างต่อเนื่องกันมาหลายปี ต่างคุยกันขณะที่เดินผ่านทางเดินในบริษัท

วันนี้ เป็นวันที่นักแสดงจากหลายค่ายเข้ามาทดสอบบทเพื่อถูกเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งของละครเวทีเรื่องดัง        ที่สร้างมาจากการ์ตูนขายดี ปรินส์ ออฟ เทนิส  ซึ่งเป็นละครเพลงที่เกี่ยวกับการแข่งขันเทนิสชายระดับมัธยมต้น แน่นอนว่านักแสดงที่มากหน้าหลายตา ต่างก็เป็นที่หน้าจับตามอง หลายคนเคยมีผลงานดังๆมาแล้ว และอีกหลายคนเช่นกันที่ไม่ค่อยมีผลงานอะไรมากนัก การได้รับบทในละครเพลงระดับนี้จึงเป็นใบเบิกทางที่ดีในอนาคต

 ชายหนุ่มรูปร่างสูง สมส่วน แบบชายหนุ่มที่ออกกำลังกายเป็นประจำ ในชุดเสื้อนักกีฬาเทนิสสีขาว ด้านในเป็นแถบสีน้ำเงิน กับกางเกงเทนนิสขาสั้นสีน้ำเงิน ยืนเด่นอยู่ในห้องที่ใช้คัดเลือกนักแสดง ที่อกเสื้อ ติดป้ายหมายเลข 10 ของเขาทำให้ทราบว่า ชายหนุ่มผู้นี้มาทดสอบบทนี้เช่นกัน

                ...คุนิมิตสึ เทสึกะ... กัปตันทีมเซงาคุผู้เคร่งขรึม และจริงจังไปกับทุกเรื่อง......

ชายหนุ่มแนะนำตนเองเล็กน้อย ก่อนจะโค้งให้กรรมการ มือแกร่งทั้งสองล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง แววตาสงบนิ่ง ก่อนจะสวมวิญญาณกัปตันเทสึกะผู้เข้มงวดได้เหมือนอย่างน่าตกใจ

และเป็นไปตามคาดชายหนุ่มเจ้าของหมายเลข 10 ในการออดิชั่นบทของกัปตันทีมเซงาคุ ก็ได้รับการคัดเลือก 

วาตานาเบะ ไดสุเกะ ชายหนุ่มวัย 25 ปี ผู้ที่เคยมีผลงานการแสดงก่อนหน้าเพียงชิ้นเดียว คือ หนึ่งในทีมแสดงซีรี่ส์อุลตร้าแมน    เมบิอุส ..  แน่นอนว่าชายหนุ่มผู้นี้ถูกคาดหวังเอาไว้สูงเลยทีเดียวว่าจะสามารถเป็นนักแสดงบนเวทีที่สามารถควบคุมสถานการณ์ทุกอย่างได้ แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะยังไม่ทราบในอะไรหลายๆอย่างเอาเสียเลย...

++++++++++++++  

"ร้องเพลง? "

เสียงทุ้มของไดสุเกะดังขึ้นเบาๆในสตูดิโอที่ใช้ในการซ้อมการแสดงทั้งหมด หลังจากที่ได้ฟังรายละเอียดของละครเวทีเรื่องนี้  เขาไม่รู้มาก่อนเลยว่าต้องทำอะไร..ขนาดนี้ ... ผิดกับคนอื่นๆที่ดูจะทราบรายละเอียดทั้งหมดแล้ว

" มีปัญหาอะไรรึเปล่าครับ วาตานาเบะซัง? "

เสียงของหัวหน้าทีมงานดังขึ้น เมื่อเห็นว่าที่กัปตันทีมเซงาคุทำหน้าตาแบบนั้น .. หน้าตาที่เรียกได้ว่าตกใจแบบสุดๆ..

ทำเอาชายหนุ่มต้องรีบส่ายหน้า ก่อนจะต้องหันไปก้มหัวเล็กน้อยกับเพื่อนนักแสดงด้วยกัน และหนึ่งในนั้น เด็กหนุ่มหน้าใสที่ดูจะสดใสแบบสุดๆในครั้งแรกที่เห็น  ดวงตากลมโตสบตากับชายหนุ่มที่อายุมากที่สุดในทีมอย่างไดสุเกะ ก่อนจะยิ้มกว้าง .. รอยยิ้มกว้างแสดงความจริงใจแบบสุดๆทำเอาความกังวลใจในเรื่องร้องเพลงของชายหนุ่มหายไปได้เป็นปลิดทิ้ง อย่างน้อยในทีมนักแสดง ก็ยังมีเจ้าหนูที่เด็กกว่าเขาอยู่ตั้งแยะยังไม่เห็นจะกลัวอะไรเลย ..

การประชุมเคร่งเครียดผ่านไป ทำให้ไดสุเกะพร้อมกับนักแสดงคนอื่นต้องหอบการบ้านไปทำชิ้นใหญ่ นั่นคือ การตีบทที่จะเล่นให้แตกด้วยตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการแต่งหน้า การเต้น และร้องเพลงทั้งหมด รวมถึงการตีเทนนิส ทั้งหมดนี้ทำให้ชายหนุ่มหนักใจไม่น้อย เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องนี้เลยซักอย่าง ผิดกับคนอื่นๆ แต่สุดท้ายทั้งสิบคนแห่งทีมเซงาคุก็มารวมตัวกันทานเนื้อย่างกันในร้านที่ไม่ไกลจากสตูดิโอมากนัก

มีการแนะนำตัวกันอีกครั้งระหว่างสิบคนนี้ ทำให้ชายหนุ่มได้สังเกตอีกรอบว่ายังมีคนที่เด็กมากๆยิ่งกว่าเด็กที่ยิ้มให้เขาเมื่อบ่ายอยู่อีกคน  โชโกะคุงที่อายุแค่สิบสี่ รับบท เรียวมะ อิจิเซ็น และที่ดูจะสะดุดตากว่าคนอื่นก็คงจะเป็น    ยูตะคุง ที่รับบท  ฟูจิ  คนที่ต้องข้าฉากกับเขาบ่อยๆตามเนื้อเรื่อง ในสายตาของไดสุเกะแล้วยูตะเป็นคนที่เรียกว่าสวยได้อย่างเต็มปาก ส่วนเด็กหนุ่มคนที่ยิ้มให้เขาเมื่อบ่ายนี้ ก็กำลังนั่งมองตะแกรงเนื้อย่างที่แต่ละคนต่างก็แย่งกันย่าง แย่งกันคีบอย่างไม่มีใครเกรงใจใคร

++++++++++++++  

" เป็นอะไรไป ไม่ค่อยกินเลยนะเรา ? " ไดสุเกะเอ่ยถาม พลางใช้ตะเกียบคีบเนื้อย่างให้

" อ่า..ขอบคุณครับ วาตานาเบะซัง "

เด็กหนุ่มโค้งให้เล็กน้อยแล้วยิ้มกับเนื้อย่างสุกแบบพอดีในจาน แล้วใช้ตะเกียบคีบเนื้อย่างชิ้นนั้นจิ้มน้ำจิ้มแล้วเอาใส่ปากทันที

" ก็กินเข้าไปเยอะๆสิ .. ว่าแต่ชื่ออะไรนะเรา...ฮามาโอะรึเปล่า? "

คิ้วเรียวขมวดเล็กๆ ในวัยแรกแบบนี้จะให้เขาจำเพื่อนนักแสดงทั้งหมดได้อย่างไรกัน

" มาโอะ! .. เรียกผมว่ามาโอะ เหมือนคนอื่นก็ได้ "

พอถูกจำได้ รอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้านั่นอีกครั้ง .. มันเป็นอีกครั้งที่ไดสุเกะต้องมองอย่างลืมตัว

" โอเค..มาโอะ.. นายนะอยู่แบบนี้ก็แย่งเจ้าพวกนั้นไม่ทันพอดี  "

ไดสุเกะใช้ตะเกียบเคาะมือหลายมือที่รุมตะแกร่งย่างเนื้อให้ถอยออกแล้วคีบเนื้อย่างสองสามชิ้นใส่จานให้หนุ่มน้อยมาโอะ  ทำให้เสียงโวยวายตามมาอย่างไม่จริงจังนัก เพราะเริ่มสนิทกันบ้างแล้วจากเรื่องแย่งเนื้อกันนี่แหละ

" อะไรอะ ไดจัง .. ผมอยากได้มั่ง คีบให้ผมมั่งสิ "

หนุ่มน้อยโชโกะยื่นจานบังหน้าคนอื่นๆจนหมด  หน้าเล็กๆแบบเด็กของเด็กวัยยังไม่ถึงสิบห้ามุ่ยเพราะอยากได้เนื้อย่างแบบมาโอะบ้าง

" เอ้า  ไม่ต้องอ้อนพี่เขาเลยนะเรา อันนี้พี่ให้ "

ยูตะคุงคนสวยคืบเนื้อย่างจากอีกเตาให้โชโกะคุง เพียงเท่านี้เด็กหนุ่มตัวเล็กก็รีบย้ายที่ไปอยู่ใกล้ๆทันที เลิกสนใจไดสุเกะไปเลย ทำเอาชายหนุ่มต้องหัวร่วนกับท่าทางแบบนั้นของเด็ก และเสียงหัวเราะของไดสุเกะที่ดูจะผ่อนคลายลงบ้างแล้วก็ทำให้คนทั้งห้องต้องหัวเราะออกมาพร้อมๆกัน

......ไดจัง งั้นเหรอ......

มาโอะมองคนที่เริ่มจะเป็นตัวนำในการทำอะไรแปลกๆ ก่อนจะยิ้มออกมา เนื้อย่างชิ้นหนึ่งยังอยู่ในจาน

..เป็นเนื้ออย่างที่ไดจังอุตส่าห์คีบมาให้...ใจดีจัง...

" เป็นอะไรรึเปล่า ไม่สนุกเหรอ? "

โทโยดะ ยูยะ ที่ได้รับบทเป็น โออิชิ คู่หูของ  มาโอะในเรื่องนั่งลงข้างๆ พลางถามอย่างเป็นห่วง ขาดูออกหรอกว่าดวงตากลมๆคู่นี้แสดงออกว่าอยากเข้าไปมีส่วนร่วมแค่ไหน แต่ก็ไม่เข้าไป

" เปล่าซักหน่อย .. แค่คิดว่าต่อไปนี้คงจะมีเรื่องสนุกเยอะแยะเลยล่ะ "

หนุ่มน้อยมาโอะยิ้มให้อีกฝ่าย ก่อนจะชี้ไปที่เตาย่างเนื้อ อีกตัวหนึ่ง

" แต่ว่านะ ... โทโยะคุง คีบให้หน่อยดี่ ... " ดวงตากลมๆสบตาของคนอายุมากกว่าแล้วยิ้มให้อย่างไร้เดียงสา

 .. ดูก็รู้ว่าคงจะต้องตามใจเขาแน่ๆไม่งั้นจะมานั่งข้างๆแบบนี้เหรอ? ...

แล้วก็เป็นไปอย่างที่คิด หนุ่มน้อยมาโอะคนนี้ไม่เห็นต้องไปแย่งเนื้อย่างกับใครเลย  เพราะคู่หูโกลเด้นแพร์ที่แสนดีอย่าง โทโยะคุงคนนี้คอยดูแลตลอดนั่นเอง

เสียงหัวเราะดังลั่นกว่าคนอื่นตามจำนวนแก้วเบียร์ที่มากขึ้นของไดสุเกะ กับท่าทางประหลาดๆ ทำเอามาโอะต้องยิ้มออกมาอีกรอบ 

" นี่ๆ โทโยะคุง " นิ้วเรียวจิ้มแขนของคนที่นั่งข้างๆ

" หือ จะเอาอะไรอีก? "

เด็กหนุ่มชี้ไปที่หัวโต๊ะที่ติดกับพวกเขา ไดสุเกะกำลังเอาขวดเบียร์มาทำเป็นไมโครโฟน ร้องเพลงคู่กับ โทโมะ ที่รับบทเป็นไคโดรุ่นที่แล้ว ไดสุเกะ ว่าที่เสาหลักแห่งเซชุนผู้เคร่งขรึมกำลังครวญเพลงเอนกะกับคนที่ถูกสัมภาษณ์มากที่สุดในแก๊งเนื้อย่าง เพราะว่ามีประสบการณ์กับเทนิมิวมาก่อนใครเพื่อน แต่เป็นคนที่พอเบียร์เข้าปากเขาก็...บ้าๆบอๆอย่างที่เห็น...

" ต่อไปต้องมีเรื่องสนุกๆอีกเยอะเลยล่ะ ว่าไหม? " หนุ่มน้อยมาโอะยิ้มกับภาพนั้น

... โดยเฉพาะ เทสึกะ ที่เป็นแบบนี้แล้วด้วย .... มันต้องสนุกแน่ๆเลยล่ะ!!

to be con ...

talk : มาแล้วค่ะ .. ฟิกของเจ้าของบลอคเอง มาด้วยความกดดันแบบสุดๆค่ะ

ชอบกันรึเปล่าคะ เม้นกันมาได้น้าาา .. ที่จริงเรื่องนี้เป็นซีรี่ส์จบในตอน แต่คิดพลอตไปได้หลายตอนพอสมควรค่ะ ยังไงก็ ฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจอีกเรื่องนะคะ

รักน้อง อยากเขียนฟิกให้น้อง แต่ยังไม่มีที่ลง อ่านรายละเอียดด้านล่างเลยค่ะ

edit @ 15 May 2011 16:47:51 by kuroikuruma

edit @ 7 Sep 2011 22:15:33 by kuroikuruma