DaiMao ~Gii & Takumi forever~

Story   >>    It's making  ไม่จริงหรอกมั้ง ??

Author   >>    PPK

Vol .8  >>   Roku's talk

คำแนะนำในการอ่าน  >>  อย่าคิดมาก   มันคือ  Fiction  ฮ่าๆๆ 

ผู้ร่วมไอเดีย    >>  kuruma

++++++++++++++

เหมียว ~

สวัสดีครับ   ผมชื่อโรคุครับ  ผมเป็นแมวครับ ( ก็แหงสิเนาะ  ส่งเสียงเหมียวๆ  ถ้าบอกว่าเป็นหมีแพนด้าก็คงจะแปลก )  ผมเป็นแมวสามัญประจำบ้านฮามาโอะครับ  ถ้าคุณอยากจะรู้  แต่ถึงไม่อยากผมก็จะบอก  เพราะผมอยากอวด  ฮ่าๆๆ  ทำไมวันนี้แมวเหมียวที่ควรจะอยู่บ้านสงบ ๆ ถึงออกมาเดินเล่นหรือครับ  คงต้องถามเจ้านายผมครับ  เขาชื่อ  ฮามาโอะ  เคียวสุเกะ ครับ แต่ปกติผมเรียนกว่าเคียวจังล่ะ  พวกคุณก็รู้จักเคียวจังของผมดีนี่นา   เคียวจังของผมน่ารักใช่ไหมล่ะ  ผมรู้นะว่าพวกคุณน่ะหลงเส่ห์เคียวจังของผมกันหมดแล้วใช่ม๊า  ผมรู้น๊า  เมี๊ยว

จริงๆ  วันนี้มันก็น่าจะเหมือนวันอื่นๆแหละครับที่ผมควระได้นอนผึ่งพุงตากแดดที่บ้านอย่างสงบสุข   แต่ว่ามันก็มีเหตุให้ออกมาจนได้   ก็เท็ตจังนะสิ   เอ๋  เท็ตจังเป็นใครเหรอครับ   แหม  เท็ตจัง  ก็เท็ตสึยะ  พี่ชายเคียวจังไงครับ   เขาติดพรีเซนต์งานที่มหาวิทยาลัย   คุณแม่ก็ต้องไปทำงานที่บริษัท  ก็เลยไม่มีใครว่างพาผมไปฉีดวัคซีนประจำปี   เคียวจังที่แสนน่ารักของผมก็เลยต้องกระเตงผมไปทำงานด้วย  นั่นไง  มาแล้วครับ

" โรคุ~  มานี่มา " 

เคียวจังส่งเสียงมาตั้งแต่หลังบ้านเลยครับ  หิ้วกระเป๋าสำหรับพาสัตว์ออกบ้านมาด้วย  แถมยังกระเตงสารพัดของใช้ของผมอีกกระเป๋าใหญ่ๆ 

เหมียว~ 

ผมส่งเสียงตอบเบาๆ  พร้อมกับเข้าไปหา  แต่เอ๊ะ  นิ้วเคียวจังเป็นอะไรอ่ะ  มีแผลเหรอ  ผมได้กลิ่นคาวเลือดด้วย  ใช่จริงๆด้วย  ต้องรีบฆ่าเชื้อ 

คิดได้แบบนั้นผมก็เลยแลบลิ้นสากๆของผมไปที่แผลของเคียวจังหลายครั้งเลยครับ  เป็นการทำความสะอาดแผลแบบแมวๆ  อ๊ะๆอย่าดูถูกนะครับแมวทุกตัวก็รักษาแผลกันแบบนี้ทั้งนั้น  ไม่เคยไม่หายหรือเป็นบาดทะยักตาย  หรือคุณจะบอกว่าเคยเห็นแมวเวลามีแผลเดินไปเอาแอลกอฮอล์ล้างแผล  แล้วใส่ยาแดงล่ะครับ 

" หือ  โรคุเลียแผลให้เหรอ  ใจดีจัง  ขอบใจน๊า " 

เคียวจังยิ้มแป้นที่ผมช่วยทำแผลให้  แล้วก็วางทั้งหมดก่อนจะอุ้มผมขึ้นแล้วก็ซุกหน้าลงกับขนนุ่มๆของผม   เคียวจังน๊า  ชอบว่าผมขี้อ้อน   เคียวจังขี้อ้อนกว่าผมอีก  ดูสิ  ซุกเอาๆ

" โรคุน่ารักจังเลย  ใจดีด้วย  ใจดีเหมือนไดจังเลยน๊า " 

หือ  ไดจังเหรอ  ใครอ่ะ

" หือ  โรคุจำไดจังไม่ได้เหรอ  ไดจังที่มาเฝ้าไข้ฉันตอนนั้นไง  แม่ยังบอกเลยนะว่าโรคุชอบไดจังถึงได้นั่งตักน่ะ "

 เคียวจังบอกอย่างนั้นครับ    ถ้าพูดแบบนั้นก็คงหมายถึงตาคนตัวใหญ่ๆที่มาดูแลเคียวจังตอนเป็นไข้ละมั้งครับ   หน้าตาก็อืม .. พอใช้ได้นะ  ก็ดูดีแหละ  หรือพวกคุณว่าไงครับ  เหมียว

จะว่าไป ตานั่นนะความรู้สึกช้ามากเลยล่ะ  ก็ผมอยู่ในห้องตั้งนานดันไม่เห็นหรือจะบอกว่าเพราะเอาแต่สำรวจห้องเคียวจังกับมองหน้าเคียวจังจนไม่ได้มองผมก็ไม่รู้นะครับ  ตั้งนานแน่ะ  จนผมต้องเข้าไปแนะนำตัวเอง  แล้วก็นะ  ผมไม่ได้อยากไปนั่งตักหมอนั่นหรอกนะ  แต่ผมเป็นแมวเจ้าของบ้านต้องมีมารยาทใช่มั้ยครับ   แขกเรียกก็ต้องไปต้อนรับแทนเจ้าของบ้านที่นอนหลับอุตุอยู่ไง   แต่ไม่อยากยอมรับหรอกนะ   ว่าตักหมอนั่นอ่ะ  นุ่มแล้วก็กว้างน่านอน  แถมยังมีกลิ่นหอมๆเหมือนกลิ่นทุ่งหญ้าเลย  ผมเลยเผลอหลับไปบนตักนั่น   แค่นั้นจริงๆนะครับ 

 อ้อ  แล้วก็นะผมไม่ได้ชอบหมอนั่นเสียหน่อย  คนอะไรอยู่ดีๆก็มากัดปากเคียวจังของผมตอนหลับ   แถมยังทำเนียนไปนอนบนเตียงเคียวจังด้วยนะ  ถึงจะเป็นการให้เคียวจังหนุนอกก็เหอะ   แต่เตียงเคียวจังก็มี  หมอนก็มี   ไม่เห็นต้องมาทำงี้เลย  แต่ว่านะ   ถ้าไม่เพราะว่าตอนที่เคียวจังนอนบนอกหมอนั่นแล้วทำท่าหลับสบายล่ะก็  ผมจะไปข่วนหน้าเป็นการปลุกจริงๆด้วย  เฮอะ  แต่เพื่อเคียวจังที่น่ารักของผม   หยวนให้ก็ได้  ชิ

" นี่โรคุ  วันนี้จะได้เจอไดจังด้วยนะ  อย่าลืมทักทายล่ะ  ไปกันเถอะ " 

เคียวจังเขาบอกแบบนี้อ่ะครับ  ทำไมต้องทักทายด้วยล่ะ  ชิ เหมียว สนใจจริงนะ  ไดจังเนี่ย  แมวงอนนะ  

++++++++++++++

แล้วสุดท้ายผมก็มาถึงที่ทำงานของเคียวจังจนได้ครับ    โหกว้างมากเลย   เจอเพื่อนร่วมงานของเคียวจังเยอะด้วย  แต่ส่วนมากก็อายุมากกว่าทั้งนั้น  ทุกคนใจดีมากเลยครับ  เข้ามากอดผมกันใหญ่เลย   ไงล่ะ  เคียวจัง  เห็นเสน่ห์ของผมแล้วใช่ม๊า   ยังไงผมก็ดีกว่า  ไดจง  ไดจังนั่นตั้งเยอะ  ชิ  เหมียว

" โรคุ  รออยู่นี่นะ  ไปเปลี่ยนเสื้อก่อน "

 เคียวจังบอกผม  มือนิ่มๆลูบตามตัวผมไปมาตามด้วยจุ๊บเบาๆที่หน้าผากผมตามปกติ   ฮ๊า  มีความสุข   แน่ะ  อิจฉาใช่ไหมล่า

" อ้าว  โรคุนี่  ไงเรา  มาได้ไง "  เอ๋  เสียงคุ้น ๆ

" ไง จำกันไม่ได้แล้วเหรอ  มานี่สิ  " 

นึกว่าใคร  ตานั่นเอง  เฮอะ  ทำเป็นกวักมือเรียก  ไม่ไปหรอก  ( เหลือบตามอง )

" ต๊าย  เชื่องกับไดสุเกะด้วย "

เสียงแหลมๆของสาวนางหนึ่งดังขึ้นหลังจากที่ผมเดินไปหาตานั่น  ชิ ไม่ได้อยากมาหรอก  ก็แค่หาที่นอนอุ่นๆกับกลิ่นหอมที่หลับสบายแค่นั้นเอง  เฮอะ  ไม่ได้เชื่องสักหน่อย   ไม่ได้ชอบด้วยเอ้า 

" เคยเจอกันตอนไปเยี่ยมมาโอะครับ  ไง  นี่แกอ้วนขึ้นกว่าเดิมหรือเปล่าเนี่ย  นี่มาโอะแบกแกมาได้ไงเนี่ย หือ  " 

หยาบคาย  มาว่าผมอ้วนได้ไง  เขาเรียกสมบูรณ์ต่างหาก  เฮอะ  ถือว่าหล่อหรอไง  แต่   ฮ๊า  สบายจัง  เวลาโดนเกาคางเนี่ยมันสบายจริงๆนะ  อ๊ะ  แต่ว่า  ผมไม่ได้ชอบให้หมอนี่เกาคางนะ  แต่ .. งื๊อ   ง่วง  หอมกลิ่นนี้อีกแล้ว  ผมจำได้แล้วล่ะ   ช่วงนี้เคียวจังก็มีกลิ่นนี้เหมือนกัน  ผมก็เลยชอบไปนอนใกล้ๆเคียวจังยิ่งกว่าเมื่อก่อนอีกอ่ะ  ก็แหม  มันหอม  แล้วก็สดชื่นนี่นา    อืมม

อะไรแว่วๆ นะ

" อ้าว  หลับแล้วเหรอ  โรคุ " 

เสียงเหมือนเคียวจังครับ  พอผมลืมตา  ก็เห็นเคียวจังจริงๆ   เจ้านายที่แสนน่ารักของผมก้มลงมายิ้มให้ก่อนจะอุ้มผมออกจากตักอุ่นๆ  ว๊า  ขอต่ออีกหน่อยสิ เคียวจังละก็

" มานอนนี่ก่อนนะ  เดี๋ยวฉันกับไดจังจะไปทำงานก่อน  ห้ามซน " 

ฮ้าว  ไม่ซนหรอก  จะนอน   รีบไปรีบกลับน๊า  เคียวจัง

 ++++++++++++++

ผมไม่รู้หรอกครับว่าหลับไปนานแค่ไหน  แต่พอรู้ตัวอีกทีก็เหมือนโดนย้ายมาอีกที่แล้ว   ว้าว  ที่นี่ที่ไหนน่ะ  ลมแรงจัง  นี่บ่ายจัดแล้วสิเนี่ย  แล้วเคียวจังกับ.. เอ่อ .. ไดจังล่ะ   ( ไม่ได้อยากเรียกนะ  แต่เรียกตานั่นมันเสียมารยาท )

" ไง  ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ " 

เสียงนุ่มๆถาม  เหมียววว คนแถวนี้ใจดีจัง

" มาโอะคุงกับไดสุเกะคุงอยู่นู่นแน่ะ  ถ่ายฉากสุดท้ายแล้ว "

พี่สาวใจดีบอกแบบนี้ครับ  แล้วอุ้มผมไปอีกทางให้ผมเห็นเคียวจังชัดๆ  เหมียว   เคียวจัง

" จุ๊ๆ  ห้ามส่งเสียงนะจ๊ะ "

" หือ  อื้อ  ไม่เสียงดังๆ "

ผมได้แต่เงียบเสียง  ตาก็จ้องดูเคียวจังกับเอ่อ .. ไดจัง   ก็แหม  มันไม่คุ้นปากนี่   เอาเถอะ  ทั้งสองคนใส่ชุดอะไรไม่รู้ครับ  แปลกๆ  ไม่เห็นเหมือนคนอื่นเลย  ไม่หนาวเหรอนั่น   แต่ว่านะ  นั่นเขาทำอะไรกัน  คุยอะไรกันเหรอ

แล้วยังไม่ทันที่ผมจะหายสงสัย   ทั้งสองคนก็หันหน้ามาหากัน  แล้วก็ขยับเข้าหากันเรื่อยๆ  แต่แล้วแสงบางอย่างก็ส่องเข้าตาผม  จะว่าแสงอาทิตย์ก็ไม่ใช่  สีส้มๆ  จากนั้นผมก็ไม่รู้ว่าเคียวจังกับ .. ไดจัง  ทำอะไรกัน  แต่หลังจากนั้น  ผมก็ได้ยินคำว่า  

คัท !!     

แล้วแสงส้มๆนั่นก็หายไป  เคียวจังของผมก็ลุกขึ้นก่อน  พอเห็นผมก็รีบวิ่งมาหาพร้อมกับพี่สาวใจดีอีกคนที่เอาเสื้อมาคลุมให้เคียวจัง

" ขอบคุณครับ "

 เคียวจังของผมมารยาทดีไหมครับ 

" ไงโรคุ  ตื่นแล้วเหรอ  ขี้เซาจังนะ  เสร็จแล้วล่ะ  เดี๋ยวไปหาหมอกันนะ " 

หือ  หาหมอเหรอ  ไปทำไม 

" โรคุไม่สบายเหรอ  มาโอะ "

 ตานั่น  เอ่อ  ไดจัง  เดินมาถาม  เปล่านะ  ผมสบายดี

" เปล่าฮะ  ไปฉีดวัคซีน  วันนี้ไม่มีใครว่าง  ผมเลยต้องพาไปเอง  ก็เลยต้องกระเตงมาด้วยนี่ไงฮะ " 

เคียวจังรับผมมาอุ้มแล้วก็หันไปคุยกับไดจังที่ดูเหมือนจะให้ความสนใจผมเป็นพิเศษ

" เหรอ  แล้วเดี๋ยวไปไงล่ะ  ไปส่งไหม "

 เห  ไปส่งเหรอ

" รบกวนหรือเปล่า "

เคียวจังถามเสียงเบา  แต่ทำไมไอ้อาการสะเทือนในอกที่ผมโดนอุ้มแนบอยู่เนี่ยมันถี่แบบนี้ล่ะ  ไหนจะกลิ่นแปลกๆที่เริ่มฟุ้งมากขึ้นอีก   เคียวจังร้อนเหรอ  ทำไมกลิ่นตัวหอมแปลกๆอีกแล้ว

" ไม่หรอก จะได้ช่วยถือของ ไปเถอะเปลี่ยนเสื้อผ้ากัน " 

 ++++++++++++++

หลังจากนั้นพวกผม 2 คน กับ 1 ตัว  ก็มาถึงคลีนิคจนได้ครับ   ผมโดนเข็มจิ้มไปตั้ง 2 เข็ม  เจ็บง๊า

" โอ๋ๆ  โรคุเก่งจังเลย  ยอมให้ฉีดยาแต่โดยดี " 

เคียวจังชมผมครับ   โอเค  ยอมเจ็บ  ได้เห็นเคียวจังยิ้มแบบนี้  โรคุยอมโดนอีกเข็มก็ได้

" ถ้างั้นขากลับนั่งแท็กซี่ไปละกันนะ เลือกคันที่ให้สัตว์เลี้ยงขึ้นได้ "

ไดจังว่างั้นครับ  แล้วสุดท้ายพวกผมก็มานั่งอยู่ในรถแท็กซี่จนได้  คุณลังคนขับใจดีให้ผมออกจากกระเป๋ามานั่งตักเคียวจังด้วย  ส่วนสองคนนั้นเหรอครับ  ดูเลยครับ  นั่งเอาหัวพิงกันหลับไปแล้วเหมือนเด็กเลย  เหมียว  แต่ว่านะผมชอบจัง  ได้นั่งตักเคียวจังเที่ยว  แล้วก็มีกลิ่นหอมๆรอบๆตัว ด้วย

" ไง เจ้าเหมียว  เจ้านายแกท่าจะเหนื่อยนะ  หลับสนิททั้งคู่เลย "

 คุณลุงคนขับมองผมจากกระจกถามพลางหัวเราะครับ    ฮื่อ  เจ้านายผมทำงานเหนื่อยมาก  ให้นอนหน่อยนะ

" ไม่ต้องห่วง ฉันจะพาแกกับเจ้านายกลับบ้านอย่างปลอดภัยแน่  จะหลับก็ได้นะ "

ลุงใจดีจัง  ขอบคุณคร๊าบ  เหมียว

ถ้างั้นผมขอหลับหน่อยนะ  สวัสดีครับ  เหมียว   บ๊ายบาย

TBC .. Vol.9

Talk : สำหรับแฟนๆของโรคุ .. น่ารักเนอะ .. ขนาดเจ้าของบลอคไม่ใช่ทาสแมวยังชอบเลยค่ะ พ่อเสือน้อย .. เอ๊ย พ่อแมวยักษ์ของมาโอะ~~

+++++++Linkตอนที่ผ่านมา+++++++

edit @ 24 Apr 2011 22:27:45 by kuroikuruma

edit @ 24 Apr 2011 22:30:07 by kuroikuruma

edit @ 15 May 2011 16:41:58 by kuroikuruma

edit @ 7 Sep 2011 22:10:52 by kuroikuruma