(NC-18)Dai-Mao:Assassin’s lover>>Ch3
posted on 09 Oct 2010 22:05 by kuroikuruma in fan-fictionฉลอง 20,000 hits ด้วยการ เปลี่ยนธีม บลอคใหม่ค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่ให้การต้อนรับเป็นอย่่างดี
จากนี้ต่อไปก็ขอฝากด้วยนะคะ
DaiMao Fan-fiction
+++++++++++

Story : Assassin’s lover >>Chapter 3
Rate : NC-18 AU fan-fiction
Author : kuruma
Author's note : AU ย่อมาจาก Alternate Universe เป็นรูปแบบการเขียนฟิคชั่นโดยจินตนาการล้วนๆ ไม่ได้มีพื้นฐานมาจากเรื่องจริงแต่อย่างใด จะคงไว้แค่เพียงหน้าตาตัวละครค่ะ เพราะฉะนั้น ไดจังกับมาโอะ และคนอื่นๆในเรื่องนี้ถูกนำหน้าตากับชื่อไปสวมบทที่คนเขียนแต่งขึ้นมาเองทั้งหมดนะคะ ไม่มีอะไรที่เป็นความจริงค่ะ ชัดเจนเนอะ^^
อีกประการหนึ่ง fiction เรื่องนี้มีความรุนแรงในเนื้อหา การไล่ล่า การใช้ปืน และพรากผู้เยาว์(อายุไม่ถึง 18ปี) นะคะ .. ดังนั้นจึงตั้ง เรทไว้ที่ NC-18 เพื่อไม่ให้เด็กและเยาวชนที่อายุไม่สมควรอ่านค่ะ!!

มาโอะพยายามออกจากห้องพักของตนอย่างเงียบเชียบ ร่างเพรียวในชุดคลุมอาบน้ำสีน้ำเงินเข้มเดินเท้าเปล่าไปตามทางเดินไม้ แม้จะรู้สึกร้อนแต่ก็ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ในตอนนี้ เขาต้องหนี ต้องหนีไปให้ไกลที่สุด!
ดวงตากลมโตมองเห็นคู่สามีภรรยาชาวตะวันตกท่าทางใจดีที่อยู่ในสวน คนคู่นั้นคงจะช่วยเขาได้ ไม่รอช้า เด็กหนุ่มส่งเสียงเรียกออกไปทันที
" คุณครับ ช่วยผมด้วย ผมถูกจับตัวมา " ว่าแล้วก็วิ่งไปหาคนคู่นั้นทันที แต่ด้วยภาษาที่แตกต่าง เขาไม่สามารถสื่อสารให้คนทั้งคู่เข้าใจได้ หญิงชราคนนั้นรีบปราดเข้าไปหาเด็กหนุ่มทันที หล่อนส่งภาษาที่ไม่อาจเข้าใจ แต่สัมผัสที่จับตามเนื้อตัวทำให้มาโอะรับรู้ได้ว่าเธอคงจะช่วยเขาได้
" มาโอะ! " เสียงทุ้มดังขึ้นจากด้านหลัง นักฆ่าหนุ่มเดินมา หากแต่เมื่อพบว่ามาโอะอยู่กับใคร และเด็กหนุ่มขยับเข้าหาชายหญิงคู่นั้นแบบไหน เขาก็ต้องเปลี่ยนท่าทาง
" ขอโทษนะครับ .. " ไดสุเกะเอ่ยเป็นภาษาอังกฤษอย่างสุภาพแล้วดึงแขนบางของมาโอะให้มาหาตัวเองเบาๆ
" พอดีเราทะเลาะกันน่ะครับ เขาคิดว่าผมมีคนอื่น ก็เลยออกมาตอนที่ผมกำลังอาบน้ำ " จากมือที่จับแขนไว้เปลี่ยนมาโอบเอวบาง ไม่สนใจแรงขัดขืนจากเด็กหนุ่ม แล้วยิ้มให้คนทั้งคู่
" อย่างอนซิครับ คนดี กลับห้องเรากันนะ " ริมฝีปากบางแตะกับผิวแก้มอุ่นของเด็กหนุ่มที่ดิ้นในอกไปมา แล้วพูดเป็นภาษาอังกฤษเพื่อให้คู่สามีภรรยานั่นเข้าใจ ก่อนจะโค้งให้คนคู่นั้นเล็กน้อยแล้วโอบเอวบางให้เดินกลับไปกับเขา มาโอะได้แต่เม้มปากแน่น ใบหน้าสวยพยายามจะสื่อความกับคนทั้งคู่ แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผลเพราะผู้เป็นภรรยาโบกมือแล้วยิ้มให้ แปลว่าเชื่อในสิ่งที่ไดสุเกะพุดออกมาทั้งหมด มาโอะต้องหันกลับมาแล้วหันหน้าหนีไดสุเกะ .. ทั้งๆที่พยายามหนีมาถึงสองครั้งแล้ว .. คนๆนี้จะยังปราณีกับเขาอยู่อีกหรือ? ทั้งๆที่สัมผัสที่ผิวแก้มเมื่อครู่นั้นอ่อนโยนจนทำให้ในอกสั่นไหวขนาดนั้น ..
+++++++++++
อีกครั้งที่ถูกเหวี่ยงลงกับเตียงกว้าง หากแต่ครั้งนี้มาโอะกลับเด้งตัวขึ้นมองหน้าอีกฝ่าย ริมฝีปากบางที่เม้มแน่นเอ่ยบางสิ่งออกมา
" พาผมกลับบ้านได้ไหม? "
ไดสุเกะเดินไปที่โต๊ะหน้าโซฟาของตน ช่วงขายาวชะงักเล็กน้อยแต่ก็หยิบของในกระเป๋าเป้ใบเดิมออกมา
เสียงโลหะกระทบกันก่อนจะทิ้งตัวลากยาวกับพื้นพรม คือคำตอบ มือแกร่งดึงขาเรียวข้างหนึ่งให้ยกขึ้น ก่อนจะดึงข้อเท้าให้เข้าลอคกับโลหะเย็นเยียบ แม่กุญแจลอคเอาไว้อย่างแน่นหนา ก่อนจะลุกขึ้นเอาปลายอีกด้านไปคล้องกับเตาเตียงไม้
" ไดสุเกะ..ซัง "เสียงแผ่วเบาขอร้องน่าสงสาร ขยับตัวครั้งหนึ่งเสียงโซ่ก็กระทบจนได้ยินไปทั้งห้อง .. เขาหมดสิทธิ์หนีโดยสิ้นเชิงแล้ว..
" นายทำตัวมีปัญหาเอง " ชายหนุ่มทำท่าจะลุกจากเตียง หากแต่มือเรียวอุ่นๆกลับจับแขนของชายหนุ่มเอาไว้
" ผมอยากกลับบ้าน..ผมไม่อยากตายที่นี่ ..ที่ๆผมไม่รู้จัก พูดกับใครก็ไม่ได้ .. ขอร้องล่ะนะ .. ผมให้คุณได้ทุกอย่าง " ดวงตากลมโตมองเขาแววตานั้นสั่นระริก
" ฉันไม่อยากได้เงินของนาย ..ถ้าอยากจะขอร้องอะไร ก็ทำตัวให้มันดีกว่านี้ " ไดสุเกะดันไหล่บางเสียจนจมกับพื้นเตียงก่อนจะลุกขึ้น ทั้งรื้อ ทั้งดึงสายโทรศัพท์ออก ก่อนจะถือกระเป๋าเป้แล้วเดินออกจากห้องพักไปทันที
---RRR---
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขณะที่ไดสุเกะกำลังสูบบุหรี่ที่ระเบียง ด้านหลังห้องพัก มือแกร่งกดรับมันทันที
" คำสั่งต่อไปคืออะไรครับ จะให้ผมทำอะไรกับเด็กคนนั้นครับ นาย? " ชายหนุ่มถามอย่างร้อนใจอย่างไม่รู้ตัว หากได้อยู่กับเด็กคนนี้ไปเรื่อยๆ เขาคงต้องแย่แน่ๆ
" ยัง ..ดูเหมือนทางนั้นจะมีปัญหา ลูกค้าสั่งฆ่าน้องชายตัวเอง .. เลยโดนปู่ตามล้างอยู่ ตอนนี้ยังไม่มีคำสั่ง" ผู้เป็นนายตอบกลับมา
สิ่งที่รับรู้ทำให้ชายหนุ่มต้องนึกถึงเด็กหนุ่มที่เพ้อไข้หา...พี่ชาย ... หัวใจของเขาเหมือนโดนบีบ ..อกกว้างกระตุกเล็กน้อยกับสิ่งที่ได้ยิน
" เข้าใจแล้วครับ..นาย "
ไดสุเกะได้แต่นั่งสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียงแบบนั้น .. ครุ่นคิดถึงอะไรบางอย่าง ...เพียงลำพัง
+++++++++++
ประตูห้องถูกเปิดออก ไดสุเกะเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับกล่องใส่อาหารสองกล่อง และถุงใส่เครื่องดื่มและของกิน ก่อนจะปิดประตู มือแกร่งวางมันลงกับโต๊ะปลายเตียง
" ลุกขึ้นมากินข้าวได้แล้ว " ชายหนุ่มว่าแล้วหยิบข้าวกล่องหนึ่งไปนั่งทานที่โซฟามุมเดิมของตนเอง
มาโอะต้องลุกขึ้นนั่งอย่างช้าๆ เพราะเสียงโซ่ที่กระทบโสตประสาท ราวกับเขาเป็นสัตว์ตัวหนึ่ง เด็กหนุ่มทำหน้าเบ้เล็กๆก่อนจะหยิบกล่องข้าวขึ้นมาเปิดแล้วทานอาหารกล่องนั้นไปเงียบๆ
ทั้งๆที่หิวมากแต่กลับกินอะไรไม่ลง น้ำมะพร้าวที่ชอบก็ไม่มีอีกแล้ว มีแค่น้ำในขวดพลาสติกใสเท่านั้น ที่เขาต้องกล้ำกลืนดื่มเข้าไป
มือเรียวปิดกล่องอาหารที่พร่องไปไม่ถึงครึ่ง และน้ำดื่มก็ไม่ถึงครึ่งขวด ใบหน้าสวยหันไปมองคนที่นั่งเงียบอยู่ที่มุมห้อง ไดสุเกะเองก็ปิดกล่องข้าวแล้วเช่นกัน
" ไดสุเกะซัง " เสียงเรียกแผ่วเบา แปลกไปกว่าทุกครั้ง
" อะไร? "
" ผมอยากกลับบ้าน ..ขอร้องล่ะครับ ..พาผมกลับไปทีเถอะ ถ้าจะตายผมก็อยากตายที่ญี่ปุ่น ไม่ใช่ที่นี่ .. ผม..ผมอยากจะเห็นคุณปู่ กับพี่ซักครั้ง " น้ำเสียงใสสั่นระริกเมื่อนึกถึงครอบครัว ...เพียงแค่สองคนของตนเอง
เด็กหนุ่มก้มลงมองร่างที่มีเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำ ใบหน้าสวยแดงจัดเมื่อรู้ว่ากำลังจะพูดอะไรออกไป
" ผมไม่มีอะไรจะให้คุณได้อีกแล้ว.. ถือว่าผมขอร้อง..แล้วจะทำยังไงกับผมก็แล้วแต่คุณ "เสียงนั้นแผ่วเบา อับอายอย่างถึงที่สุด ศักดิ์ศรีไม่เหลืออีกต่อไปเมื่อเสนอกายให้ชายหนุ่มไปแล้ว
" หมายความว่ายังไง? " น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามหลังจากที่เงียบไปนาน ... นานพอที่จะทำให้เขาเดินมาอยู่ตรงหน้าเด็กหนุ่มที่กำลังเงยหน้าขึ้นมอง
" ผมมีให้คุณแค่นี้....จะทำยังไงกับมัน..ก็แล้วแต่คุณ.. " มือเรียวทั้งสองข้างกางออก ริมฝีปากบางเม้มแน่น เขาไม่กล้าพูดอะไรต่ออีกแล้ว
มือแกร่งเชยคางเรียวขึ้นมา ปลายนิ้วบีบกรามให้เผยอริมฝีปาก
" พูดอะไรของนาย .. จะยอมนอนกับฉัน ให้ฉันทำได้ตามใจชอบงั้นเหรอ? " คิ้วเรียวขมวด
ใบหน้าสวยที่แดงก่ำสะกดเขาจนไม่อาจละสายตาไปไหน ดวงตาคมสบตากลมใสนั้นนิ่ง
" แต่คุณต้องพาผมกลับบ้านนะ .. "
การต่อรองด้วยร่างกาย สิ่งสำคัญสุดท้ายของตนเอง
ต่อรองด้วยศักดิ์ศรีในฐานะลูกผู้ชาย..สิ่งสำคัญที่เขายอมให้มันถูกทำลาย..

talk : เอาล่ะ อัพครบ 3 ตอนแล้วนะคะ .. เรื่องนี้ก็อย่างที่แปะไว้ด้านบานว่าเป็นฟิก AU ค่ะ ไม่มีอะไรที่เป็นความจริง ทุกสิ่งอย่างคือจินตนาการของผู้เขียน แล้วจับเอา ไดจังกับมาโอะมาใส่บทบาทที่ได้เขียนเอาไว้ อีกประการหนึ่งด้วยความที่เป็นเรท NC-18 จึงขอสงวนไว้สำหรับผู้มีอายุ 18 ปีขึ้นไปเท่านั้นค่ะ!
ตอนนี้ก็ถึงกติกาการขอไฟล์เต็มของเรื่องนี้นะคะ .. สำหรับผู้ที่อยากจะได้ไว้อ่าน กรุณาทำความเข้าใจกับกติกาต่อไปนี้ค่ะ เนื่องจากเรื่องนี้มีความยาวถึง 69 หน้า A5 ดังนั้นจึงขอเพิ่มกติกาให้มากขึ้นค่ะ
ปล. ทางเราจะส่งไฟล์เป็น PDF นะคะ และขอสงวนสิทธิ์ไม่ให้ผู้ที่ได้ัรับแล้วเผยแพร่ต่อค่ะ
+++++++++++
กติกาการขอไฟล์เต็มเรื่อง Assassin’s lover
1. ระยะเวลาการเปิดให้ขอไฟล์และกลับมา comment คือ ตั้งแต่วันที่ 9 ตุลาคม-10 ธันวาคม 2553 รวมระยะเวลา 2 เดือนค่ะ
2. กรอกชื่อที่ใช้ขอพร้อม email และข้อความ comment ลงในกล่องด้านล่าง ตามแบบฟอร์ม
3. กรุณา comment เรื่องนี้ให้ครบทั้งสามตอน คลิกจากตรงนี้ค่ะ >> Ch 1 // Ch 2
4. สำหรับผู้ที่เคยขอไฟล์เต็มเรื่อง Take me จะได้รับไฟล์เต็มของฟิกชั่นเรื่องนี้ เมื่อท่านได้กลับมา comment เรื่อง take me แล้วเท่านั้น (ปิดรับการขอไฟล์และคอมเม้นแล้ว ไม่ต้องกลับไป commentแล้วนะคะ! )
จุ๊ๆๆ วิธีแก้ไขก็แค่ .. ใช้ E-mail อื่นขอเข้ามาค่ะ (แอบบอก) .. แล้วคราวหน้าก็ขอเม้นให้กำลังใจกันบ้างนะคะ^^
5. เมื่อได้รับไฟล์แล้ว กรุณากลับมา comment ด้วย พร้อมกับตอบคำถาม 1 ข้อเพื่อร่วมสนุกกันนะคะ คือ
“ท่านคิดว่าเพลงประกอบfiction เรื่องนี้ คือเพลงใด ของใคร พร้อมเหตุผลประกอบ ”
หมายเหตุ : เราได้เก็บข้อมูลจากการ comment ในเืรื่อง take me ไว้ด้วยค่ะ หากเจ้าของ E-mail ที่เคยขอไว้ไม่ได้ทำตามกติกา (คือไม่ได้มีการ comment เรื่อง take me ภายใน comment ที่ 86) จะไม่ได้รับไฟล์เรื่องนี้ ในรอบนี้นะคะ ต้องรอรอบหน้าค่ะ
+++++++++++
สำหรับผู้ขอรายใหม่ : กรอกตามตัวอย่างด้านล่างนี้ในการขอรับไฟล์

สำหรับผู้ขอรายเดิมจากเรื่อง Take me : กรอกตามตัวอย่างด้านล่างนี้ในการขอรับไฟล์

การกลับมา comment ตามตัวอย่างและแบบฟอร์มด้านล่างนี้นะคะ

|
#2 By (ชื่อผู้ขอไฟล์) on 2010-10-12 23:00 |
(ชื่อผู้ขอไฟล์) ได้ขอไฟล์จาก E-mail : ……………….. .............(ข้อความcomment ทั้งเรื่อง)……..… เพลงประกอบเรื่องนี้ คือ .................................... ของ...................................................................... เหตุผล.................................................................. |

|
jeab
|
SayuChan
|
Zenri
|
PRIMrose
|
|
milk
|
Pinnzenz
|
myzentrady
|
PettyMadoko
|
|
U-nife
|
Nuk
|
girlsbravo
|
MoMo
|
|
p.k.a
|
airy
|
Reindeer
|
~*sesea*~
|
|
magicstorm
|
แพท
|
SangYo
|
YUI
|
|
Plankton
CaTtiiEz
|
kidcat
Pradaz*
|
matsu
Rin
|
namida
tangMnew toto
|
ส่วนผู้ขออีก 3 ราย เนื่องจากเราได้ส่งไฟล์ให้ท่านรอบสุดท้าย(วันที่10-11ธันวาคม)
จึงเลื่อนวันที่กลับมา comment เป็น ภายในวันที่ 13 ธันวาคม 2553 นะคะ
k-dragon ShiRin Tranzy
edit @ 10 Dec 2010 20:51:30 by kuroikuruma
edit @ 11 Dec 2010 17:44:54 by kuroikuruma
edit @ 15 May 2011 16:38:55 by kuroikuruma
edit @ 30 Jun 2011 01:34:49 by kuroikuruma
edit @ 7 Sep 2011 22:08:42 by kuroikuruma
マルセル デ バンプス Marcel de Vamps: 「Dear Girl ~Stories~」


Ch 1 comment ที่ 3
Ch 2 comment ที่ 8
คนใจร้ายคนนั้น คือพี่ชายมาโอะจริงเหรอ
แต่มาโอะรักพี่ชายมาก ถึงขนาดเพ้อหา
น่าสงสารจัง......แต่ไดจังเริ่มสงสารแล้ว
ใช่ม๊าาาาา อย่ารุนแรงกับน้องน๊าาาา
่ชื่อผู้ขอไฟล์ jeab
E-mail : jeab2113@gmail.com
#1 By jeab (125.26.116.210) on 2010-10-09 23:16